Helikoptertour over de Las Vegas Strip: elf minuten boven de neon

De eerste dertig seconden. Vanaf het platform ordent de stad zichzelf: de Strip loopt van noord naar zuid in een lijn van licht, de donkere woestijn aan weerszijden en daarachter de bergen. Mensen zeggen steevast dat dit het moment is — niet een bepaald hotel, maar de vorm van de plek.

Langs de westkant naar beneden. De grote complexen komen één voor één voorbij en veel dichterbij dan u verwacht: de fonteinen, de torens, de piramide aan de zuidkant met zijn lichtbundel recht de lucht in. Vanuit de lucht is de Strip duidelijk één ontworpen geheel, geen straat.

De bocht aan de zuidkant en terug langs de oostkant. Andere hoek, andere hotels, en op de terugweg het vliegverkeer onder u. Elf minuten is lang genoeg om dit twee keer te doen.

Wat u niet krijgt is de Grand Canyon, die tweehonderd kilometer verderop ligt en een heel ander product is, of veel van Las Vegas buiten de Strip zelf — de rest van de stad is buitenwijken en woestijn.

Las Vegas is een stad die 's nachts bestaat. Vanuit de lucht om tien uur 's avonds is de Strip één lint van licht met aan weerszijden zwarte woestijn; om twee uur 's middags is het een rij grote beige gebouwen langs een weg.

Drie van de vier Strip-vluchten hier worden verkocht als nachtvlucht, en de reviews bevestigen dat: de nachtvluchten hebben samen 4.216 beoordelingen.

Het pleidooi voor daglicht is smaller maar reëel. U ziet de vorm van de stad, de bergen, de woestijn die tot aan de horizon doorloopt en de schaal van wat er middenin is gebouwd. En de dagvlucht is degene met de gegarandeerde raamplaats. Als u met een camera vliegt in plaats van met een telefoon, is die combinatie het overwegen waard.

Het beste compromis is de laatste vlucht voor het donker, wanneer de Strip begint op te lichten maar er nog kleur aan de hemel is. Die kost hetzelfde als elk ander tijdslot en is het eerst volgeboekt.